przypomniał”.
Daniel ponownie spojrzał na zdjęcie.
„Szukałem cię”.
Valeria zamrugała.
„Co?”
„Kiedy skończyłam osiemnaście lat, zapytałam o ciebie. Nie znałam twojego pełnego nazwiska. Powiedziano mi, że informacje o nieletnich są chronione. Lata później spróbowałam ponownie. Nigdy nie zdobyłam adresu”.
Jego głos załamał się po raz pierwszy.
„Myślałam, że nigdy się nie dowiem, co się z tobą stało”.
Teresa spojrzała na swojego adoptowanego syna, jakby właśnie odkryła w swoim życiu pokój, do którego nigdy wcześniej nie weszła.
Daniel kontynuował:
„Jak
Czekając na wyniki biopsji, myślałem o tej małej dziewczynce. Zastanawiałem się,