Powiedział mi, że prawdziwe życie kształtuje charakter.
Następne dwa tygodnie spędziłem śpiąc w samochodzie.
Potem przyszły dwie prace, zajęcia na uniwersytecie, kredyty studenckie, opuszczanie posiłków, wyczerpanie i maleńka kawalerka w piwnicy, gdzie słyszałem sąsiadów chodzących nad głową.
Marcus nigdy nie zadzwonił.
Ani razu, żeby zapytać, czy jestem bezpieczny.
Ani razu, żeby zapytać, czy mam gdzie spać.
Ani razu, żeby zapytać, czy mam wystarczająco dużo pieniędzy na jedzenie.
W międzyczasie Leo dorastał otoczony wszystkim, czego ja nigdy nie miałem.
Prywatnymi korepetytorami.
Drogimi ubraniami.
Wakacyjnymi programami.
A na jego szesnaste urodziny – nowiutkim
