Dobrze zarabiasz. Znajdziesz coś mniejszego na przedmieściach”.
O mało się nie roześmiałam.
Potem dodał zdanie, które wszystko wyjaśniło.
„Rodzina się poświęca”.
To było prawie zabawne.
Bo dziesięć lat wcześniej, w moje osiemnaste urodziny, ten sam mężczyzna spakował moje rzeczy do dwóch plastikowych worków na śmieci i zostawił je na ganku.
Jego nowa żona, Victoria, postanowiła, że nie chce, żeby córka innej kobiety mieszkała w domu, podczas gdy ona i Marcus wychowują ich nowonarodzonego syna.
Ten nowonarodzony syn to Leo.
Mój młodszy brat.
Marcus wręczył mi pięćdziesiąt dolarów.
Potem wymienił zamki.