Mój ojciec pojawił się w moim mieszkaniu w deszczowy wtorkowy wieczór i powiedział coś tak oburzającego, że przez chwilę szczerze zastanawiałem się, czy dobrze usłyszałem.
„Twój brat zaczyna studia w przyszłym roku” – powiedział Marcus, stojąc na środku mojego salonu, jakby był jego właścicielem. „Daj mu to mieszkanie. To pomoże mu przyzwyczaić się do samodzielnego życia”.
Wpatrywałem się w niego.
„Daj mu moje mieszkanie?”
„Tak”.
Powiedział to nonszalancko, jakby prosił mnie o pożyczenie Leo kurtki.
„Albo” – dodałem – „możesz go wyrzucić, tak jak mnie, i pozwolić mu samemu dojść do siebie”.
Wyraz
