próbował mi odebrać.
Te same drewniane podłogi.
Ta sama panorama miasta.
Ta sama kuchnia, w której kiedyś stał i mówił mi, że rodzina wymaga poświęceń.
Czasami myślę o tym, jak inaczej wyglądałoby moje życie, gdybym dziesięć lat wcześniej zakwestionowała zaufanie.
Może skończyłabym studia bez długów.
Może nie zapracowałabym się do granic możliwości.
Może nie spędziłabym tylu lat w przekonaniu, że matka prawie nic mi nie zostawiła.
Ale nie spędzam już zbyt wiele czasu na rozmyślaniach.
Bo prawda w końcu mnie znalazła.
A kiedy już to zrobiła, nie mogłam udawać, że
