młodym dorosłym, którzy zostali wysiedleni z powodu konfliktów rodzinnych lub nagle znaleźli się bez bezpiecznego miejsca do życia.
Wiedziałam, jak to jest stać przed domem, gdzie wszystko, co posiadasz, upchnięte jest w workach na śmieci.
Wiedziałam, jak to jest zastanawiać się, gdzie będziesz spać.
Wiedziałam, jak to jest siedzieć na uniwersyteckiej sali wykładowej, martwiąc się, czy będzie cię stać na kolejny posiłek.
Dlatego chciałam, aby ostatni dar mojej matki spełnił swoje pierwotne przeznaczenie.
Ochronił kogoś.
Dał komuś szansę.
Pomógł komuś zbudować przyszłość.
Lata później
Wciąż mieszkam w mieszkaniu, które Marcus
