trzech tygodni i jedyne, co widziałam z Holandii, to Lidl i plac zabaw. I nie chodzi mi nawet o ten Amsterdam. Chodzi o to, że nikt mnie nie zapytał, czy ja chcę tak spędzić te dwa miesiące.
Marta zamknęła laptop. Przez chwilę było cicho – tylko zmywarka szumiała.
– Nie stać nas na opiekunkę, mamo – powiedziała w końcu. – Jak Oksana wyjechała, to… ja nie chciałam cię wykorzystywać, naprawdę. Po prostu nie wiedziałam, jak inaczej.
Patrzyłam na nią – na tę zmęczoną trzydziestosześciolatkę, z cieniami pod oczami, z włosami związanymi byle jak – i widziałam
