ręku. Sąsiadka z naprzeciwka – Beata, też Polka, mieszka tu od ośmiu lat – wracała z pracy i zatrzymała się przy furtce.
– Dzień dobry, ja jestem Beata – uśmiechnęła się. – Pani jest nową opiekunką u Marty? Bo poprzednia, bardzo miła była, szkoda, że wyjechała.
Stałam z tym Kubą na biodrze, w koszulce Marty, bo swoją zaplamiłam marchewką, i przez chwilę nie wiedziałam, co powiedzieć.
– Nie – powiedziałam wreszcie. – Ja jestem matka Marty.
Beata zrobiła wielkie oczy.
– Oj, przepraszam! Pani tak codziennie z tym maluchem, myślałam…
Przeprosiła jeszcze raz i poszła do siebie. A ja