obecna.
Podczas przyjęcia podeszła do Valerii i powiedziała:
„Kiedy zobaczyłam cię pierwszy raz, pomyślałam, że przyjdziesz po pieniądze mojego syna”.
Valeria uniosła brew.
„Miły sposób na złożenie gratulacji pannie młodej”.
Teresa uśmiechnęła się nieśmiało.
„Pozwól mi dokończyć. Widziałam portfel i pieniądze. Daniel widział uczciwą osobę. Później dowiedzieliśmy się, że kryje się za tym osiemnastoletnia historia. Przypuszczam, że tamtej nocy oddałeś coś ważniejszego niż portfel”.
Valeria spojrzała na Daniela, który rozmawiał po drugiej stronie pokoju.
„On też mi coś odwzajemnił”.
„Co?”
„Pewność, że raz porzucone nie oznacza, że trzeba czuć się