zmianie z kawą i słodkim pieczywem.
Zaczęła zostawiać mu książki.
Najpierw jedną.
Potem trzy.
Następnie całe pudełko.
Pewnej niedzieli Daniel spojrzał na półkę z książkami i powiedział:
„Myślę, że to się liczy jako inwazja”.
„Możesz je zwrócić”.
„Nie powiedziałem, że chcę”.
Miesiąc później zabrał ją nad jezioro Chapala.
Nie było tam żadnych muzyków, kwiatów ani fotografów.
Siedzieli nad wodą, gdy zapadał wieczór.
Daniel wyjął z kieszeni małe pudełko.
„Kupiłem to trzy dni temu”.
Valeria spojrzała na niego.
„Próbujesz mnie nastraszyć?”
„Prawdopodobnie”.
Otworzył pudełko.
Pierścionek był prosty.
„Nie chcę czekać dwa