krwi był niewybaczalny”.
Valeria zawahała się, zanim odpowiedziała.
„Wybaczanie nie oznacza udawania, że nic się nie stało”.
„Wiem”.
„Więc możemy zacząć od tego”.
Nie przytulili się.
To nie było konieczne.
Niektóre rany nie potrzebują idealnej sceny. Potrzebują czasu i prawdziwej zmiany.
Relacja między Valerią a Danielem rozwijała się powoli, ale bez lęku.
Kontynuowała pracę jako pielęgniarka. Kiedy Daniel kiedyś zapytał ją, czy myśli o opuszczeniu szpitala, Valeria wybuchnęła śmiechem.
„Zostać żoną biznesmena?”
„Nigdy bym się czegoś takiego nie odważyła zaproponować”.
„Lepiej nie”.
Daniel zaczął czekać na nią rano po nocnej