zawsze czuł, że Daniel coś mu odbiera. Uwagę ojca. Możliwości. Potem Daniel założył własną firmę i odniósł większy sukces niż my wszyscy. Pominęłam wiele żartów, wiele komentarzy… bo myślałam, że to tylko sprawy rodzeństwa”.
„Nie były”.
„Teraz wiem”.
Teresa wzięła głęboki oddech.
„A z tobą zrobiłam coś gorszego. Zobaczyłam twój samochód, twoją pracę, dowiedziałam się, skąd pochodzisz… i zdecydowałam, kim jesteś, zanim jeszcze cię poznałam”.
Valeria spojrzała na nią.
„Tak”.
Teresa chyba miała nadzieję, że złagodzi swoją odpowiedź.
Nie zrobiła tego.
„Myliłam się” – powiedziała w końcu. „A ten komentarz o