co nie zasługujesz, a ja chciałam jej wierzyć, bo w ten sposób mogłam usprawiedliwić swoją zazdrość”.
Patricia gorzko się zaśmiała.
„Teraz będziesz udawać, że jesteście najlepszymi przyjaciółkami?”
Valeria odwróciła się do niej.
„Nie”.
Wyjęła telefon.
„Ale nie będę już twoją bronią”.
„Co robisz?”
„Zadzwonię na policję”.
Patricia próbowała wyrwać jej telefon.
Dziadek interweniował.
„Nie możesz mi tego zrobić!” krzyknęła Patricia.
Valeria spojrzała na nią ze łzami w oczach.
„Okradłaś dziadka. Zabrałaś miliony Marianie. Przepuściłaś mój spadek. Próbowałaś sprzedać nieruchomość, podrabiając podpis”.
Patricia odwróciła się do mnie.
„Mariana”.
Znałam ten ton.