„Właśnie wróciłem do domu.”
„Czy przestałeś być ich ojcem, gdy wjechałeś na podjazd?”
Zacisnął usta.
„Ja płacę rachunki.”
“I?”
„Nie wrócę z pracy tylko po to, żeby zacząć kolejną zmianę”.
Kolejna zmiana.
To zdanie utkwiło mi w pamięci.
Jakby bycie ojcem było czymś dodatkowym.
„Potrzebuję pomocy przez kilka tygodni” – powiedziałem ostrożnie. „Przychodź do domu godzinę wcześniej, kiedy będziesz mógł. Weź dzień wolny, jeśli go masz. Zapytaj, czy możesz czasami pracować z domu”.
„Mam pracę.”
„Ja też tak myślałam przed urlopem macierzyńskim.”
„Dokładnie. Jesteś już w domu.”
„Z dwójką dzieci.”
„I