pomoc. Powiedz jej, że mówiłeś mi, że matki nie mają dni chorobowych”.
Cisza.
Wtedy Derek powiedział: „Upokarzasz mnie”.
Wtedy zrozumiałem wszystko.
„Nie było ci wstyd, kiedy mówiłeś te rzeczy.”
“Co?”
„Nie wstydziłeś się, kiedy błagałem cię o pomoc.”
“Mieć nadzieję.”
„Teraz wstydzisz się tylko dlatego, że ktoś inny może się o tym dowiedzieć”.
Gdy kończyłem rozmowę, trzęsła mi się ręka.
Mama zauważyła.
Nie zapytała, co się stało.
Ona po prostu wyciągnęła rękę w stronę Milesa.
„Daj mi go.”
„Mogę go trzymać.”
“Ja wiem.”
Było coś potężnego w tych dwóch słowach.
