Zamilkł.
Potem jego głos stał się ostrzejszy.
„Czy zdajesz sobie sprawę, jak to mnie przedstawia?”
I nagle wszystko stało się jasne.
Nie zapytał, czy wszystko w porządku.
Nie zapytał, czy ręka boli mnie bardziej.
Nie zapytał, czy bliźniakom nic się nie stało.
Jego pierwszą troską było to, jak wygląda.
„Powiedz ludziom prawdę” – powiedziałem.
„Poważnie? Jak śmiesz robić ze mnie jakiegoś nieodpowiedzialnego ojca?”
„Nie sprawiłam, że wyglądasz jak ktoś inny.”
„Co mam powiedzieć mamie?”
„Prawda”.
„A co to dokładnie jest?”
„Powiedz jej, że złamałem rękę. Powiedz jej, że prosiłem cię o