i przyszła go oddać”.
Teresa Navarro spojrzała najpierw na Valerię, potem na portfel, a potem na stary samochód zaparkowany przed domem.
Jej uśmiech stał się zimny.
„Jakie to troskliwe” – powiedział. „W dzisiejszych czasach prawie nikt nie zwraca portfela z taką ilością pieniędzy”.
Valeria doskonale zrozumiała, o co chodzi.
„Właśnie dlatego go oddałem”.
Daniel zmarszczył brwi.
„Mamo…”
„Nie powiedziałem nic złego”.
Valeria pożegnała się.
Ale idąc w stronę drzwi, usłyszała Teresę mówiącą, myśląc, że Valeria już jej nie słyszy:
„Uważaj, Danielu. Kobiety, które pojawiają się w towarzystwie bogatego mężczyzny, prawie nigdy