dokumentami i przejechała pół miasta, żeby mi go zwrócić w nienaruszonym stanie”.
Wskazał na dokumenty śledztwa.
„Miałeś moje zaufanie i wykorzystałeś je, żeby pójść tam, gdzie nie wolno ci było”.
Mauricio odszedł bez pożegnania.
Teresa pozostała na swoim miejscu.
Valeria wzięła torebkę.
„Ja też wychodzę”.
Daniel wyprowadził ją na zewnątrz.
„Przepraszam”.
„Nie musisz przepraszać za to, co robią inni”.
„Za to, że cię tam zabrałem, tak”.
Valeria spojrzała na niego.
„Nie żałuję, że pojechałem”.
Daniel wydawał się zaskoczony.
„Twój brat przypomniał mi o czymś ważnym”.
„Co?”
„Że po całym życiu