Daniel zamknął na sekundę oczy.
Mauricio uderzył pięścią w stół.
„Chodziło o ochronę firmy!”
„Ochronę przed kim?”
„Przed tym, żebyś zostawił wszystko byle komu!”
Zdanie zawisło w powietrzu.
Valeria spojrzała na Teresę.
Kobieta wyglądała na zdruzgotaną.
Daniel cicho się zaśmiał, ale wcale nie było to śmieszne.
„No i masz.”
„Danielu…”
„Przez cały ten czas oskarżałeś Valerię o to, że domagała się ode mnie pieniędzy, podczas gdy ty przeglądałeś prywatne dokumenty, żeby dowiedzieć się, kto będzie kontrolował moją firmę, jeśli umrę”.
Mauricio otworzył usta.
Nie wydobył z siebie ani słowa.
Daniel