rozmazany obraz i powiedz: „Tam kryje się niebezpieczne zwierzę”, a twój wzrok automatycznie poszuka kłów, pazurów i groźnych oczu. Powiedz: „To dziecięca zabawka”, a twój mózg znajdzie okrągłe, uspokajające kolory. Ten sam obraz. Radykalnie różne postrzeganie.
Działa tu również inny mechanizm: pareidolia . Ten błąd poznawczy sprawia, że rozpoznajemy znajome kształty w przypadkowych obiektach – twarz w chmurze, sylwetkę w cieniu, stworzenie w starej skorupie zapomniane pod łóżkiem. Nasz mózg to maszyna do wyszukiwania wzorców. Czasami znajduje wzorce tam, gdzie ich nie ma.
Strach rozprzestrzenia się jak atak śmiechu
Jeszcze bardziej wymowny
