ktoś na treningu ją zdenerwował.
Nic.
Zostawiłam talerz przed drzwiami jej sypialni.
Po kilku godzinach tost wciąż tam stał nietknięty.
Chciałam się bardziej przycisnąć.
Chciałam zażądać wyjaśnień.
Ale coś mi mówiło, że nie jest gotowa.
Dałam jej więc przestrzeń, której najwyraźniej potrzebowała.
Następnego ranka Maya obudziła się blada.
Powiedziała mi, że źle się czuje.
Nie miała gorączki, ale wyglądała na na tyle wyczerpaną, że postanowiłam nie puścić jej do szkoły.
„Odpocznij trochę” – powiedziałam jej.
Skinęła głową i zniknęła z powrotem w swoim pokoju.
Niecałą godzinę później zadzwonił mój telefon.
Spojrzałam
