zamyka kopertę.
I po raz pierwszy od tygodni nie musiałam pytać, czy wszystko u niej w porządku.
Już wiedziałam.
U niej wszystko w porządku.
Tej nocy pomyślałam o tym, jak łatwo było mi źle zrozumieć, co się dzieje.
Widziałam cichą nastolatkę wpatrującą się w telefon i założyłam, że zmaga się ze zwykłymi problemami nastolatków.
Widziałam, jak wraca do domu z płaczem i zastanawiałam się, czy ktoś jej nie zrobił krzywdy.
Potem dyrektor otworzył jej szafkę i pokazał mi coś, co na pierwszy rzut oka wyglądało na dowód popełnienia przestępstwa.
Ale
