z jego udanych inwestycji i decyzji biznesowych.
Teraz przeglądała dokumenty sugerujące, że część tego komfortu pochodziła z pieniędzy przeznaczonych dla mnie.
Rodzinna kłótnia o moje mieszkanie nagle wydała się błaha w porównaniu z tym, co znajdowało się w aktach.
Leo nigdy nie otrzymał mojego mieszkania.
Zamiast tego poszedł na tańszą uczelnię i pracował na pół etatu.
Po raz pierwszy musiał zrozumieć, co to znaczy płacić za część swojego życia.
A ja nie zamierzałam za to przepraszać.
Już to zrobiłam.
W wieku osiemnastu lat.
Z pięćdziesięcioma dolarami.
I dwoma workami na
