dolarów.
Wpatrywałem się w ścianę.
Przez dziesięć lat wierzyłem, że matka prawie nic mi nie zostawiła.
Przez dziesięć lat wierzyłam, że Marcus po prostu podjął złe decyzje inwestycyjne.
Przez dziesięć lat pracowałam na dwóch etatach, brałam kredyty studenckie, opuszczałam posiłki i z trudem budowałam życie, którego – jak mi kiedyś mówił – nie jestem w stanie zbudować.
W tym samym czasie pieniądze, które miały chronić moją przyszłość, rzekomo służyły ochronie jego.
Nagle konfrontacja w sprawie mieszkania nabrała sensu, którego się nie spodziewałam.
Marcus nie prosił mnie po prostu o poświęcenie dla Leo.
