Jaime zmarł sześć lat wcześniej.
Teresa miała starszego biologicznego syna, Mauricio, który przez lata pracował w firmach powiązanych z Danielem.
Pewnego popołudnia Daniel zaprosił Valerię na lunch z rodziną.
O mało nie odmówiła.
Powinna była.
Mauricio przyglądał jej się badawczo od chwili, gdy tylko przekroczyła próg.
„Więc jesteś tą pielęgniarką z torebki?”
„Jestem Valeria” – odpowiedziała.
Teresa starała się zachować dystans i uprzejmość, dopóki Mauricio nie postawił szklanki na stole.
„Wolę wiedzieć, kto zbliża się do mojego brata”.
Daniel spojrzał na niego.
„Co to znaczy?”
„To, że zbadałem sprawę”.
Valeria poczuła