zaproszenie.
Spotkali się w kawiarni w Providencia. Daniel wydawał się spokojniejszy niż pierwszego wieczoru.
„Badania wypadły dobrze” – powiedział. „Podejrzewali, że to może być coś złośliwego. Ostatecznie to łagodna zmiana. Muszę tylko na nią uważać”.
Valeria poczuła ulgę, której nie miała prawa czuć w stosunku do mężczyzny, którego oficjalnie ledwo znała.
Daniel spojrzał na swoją filiżankę.
„Przez trzy tygodnie myślałem o wszystkim, czego nie zrobiłem. O ludziach, których zostawiłem”.
Potem uśmiechnął się smutno.
„Przypomniałem sobie nawet dom dziecka, w którym mieszkałem jako dziecko”.
Valeria zacisnęła palce pod stołem.
„Co pamiętasz?”
„Małą