jest „najlepszym starszym bratem w całym stanie”. Powiedział „stan”, ponieważ świat najwyraźniej wydawał mu się zbyt mały.
Nawet w szpitalubył nią kompletnie zauroczony. Stał na krześle obok mojego łóżka, jedną ręką opierając się o poręcz łóżka, i wpatrywał się w jej rumianą twarz, jakby była najważniejszą osobą, jaką kiedykolwiek widział.
„Ona jest taka malutka” – wyszeptał.
Mój mąż Daniel się roześmiał. „Większość noworodków jest malutka”.
Max zmarszczył brwi. „Nie, tato. Miałem na myśli malutkie. Tak małe, że odlatuję, gdy mocno kichnę”.
Potem pochylił się nad nią i powiedział bardzo poważnie: „Jestem