tyłu”.
Spojrzałem na nią.
„Z tyłu?”
„Valeria będzie prowadzić”.
Uśmiechnąłem się.
„Do zobaczenia na miejscu”.
Zamówiłem Ubera.
Kiedy przyjechałem, mój dziadek stał na ganku.
Obserwował odjeżdżający samochód.
Potem spojrzał na mnie.
„Mariana, dlaczego wzięłaś Ubera?”
Moja mama pojawiła się za nim, zanim zdążył odpowiedzieć.
„Jej siostra bardziej potrzebuje ciężarówki”.
Dziadek powoli się odwrócił.
„Co powiedziałeś?”
„Dzielą się”.
Nic nie powiedziałem.
Po raz pierwszy widziałem, że mama jest zdenerwowana moim milczeniem.
Podczas kolacji Valeria mówiła prawie cały czas.
O klientach.
O spotkaniach.
O rzekomych projektach.
Dopóki nie zaczęła się chwalić ciężarówką.